تربت الـ حـ سـ یــ ن






تربت الـ حـ سـ یــ ن

کربلا تربت می‌سازد و همه ابدان شیعیان را تربت می‌کند
از عطش، آب بدن خشک می‌شود و تشنه دنیا و آخرت می‌شود؛
هم تشنه آب ظاهری می‌شود و هم تشنه معنوی
کسی که تشنه کربلا شد، بدنش سرانجام تربت می‌شود
همین بدن ظاهری، حتی اگر نمرده باشد!
و این یعنی معنای موتوا قبل ان تموتوا

كلّ يوم اگر براي ما عاشوراست و كلّ ارض كــربلا، سلام هاي مقدّس ِ صبح و شام ِ حضرت ِ ناحيه، سرّ ِ خون - اشك هاي جناب ِ صاحب (عـجّل الله فرجه الشّريف) اند ... أَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّد حَبيبِ اللهِ وَ صِفْوَتِهِ ... أَلسَّلامُ عَلى أَميرِالْمُؤْمِنينَ عَلِىِّ بْنِ أَبي طالِب الْمَخْصُوصِ بِاُخُوَّتِهِ ... أَلسَّلامُ عَلى فاطِمَةَِ الزَّهْرآءِ ابْنَتِهِ ... أَلسَّلامُ عَلى أَبي مُحَمَّد الْحَسَنِ وَصِىِّ أَبيهِ وَ خَليفَتِهِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ الَّذي سَمَحَتْ نَفْسُهُ بِمُهْجَتِهِ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ أَطاعَ اللهَ في سِـرِّهِ وَ عَلانِـيَـتِـهِ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ جَعَلَ اللهُ الشّـِفآءَ في تُرْبَتِهِ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنِ الاِْ جابَـةُ تَحْتَ قُـبَّـتِهِ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنِ الاَْ ئِـمَّـةُ مِنْ ذُرِّيَّـتِـهِ ... أَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ خاتَِمِ الاَْ نْبِيآءِ ... أَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ سَيِّدِ الاَْوْصِيآءِ ... أَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ فاطِمَةَِ الزَّهْرآءِ ... أَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ خَديجَةَ الْكُبْرى ... أَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى ... أَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ جَنَّةِ الْـمَـأْوى ... أَلسَّلامُ عَلَى ابْنِ زَمْـزَمَ وَ الصَّـفا ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمُرَمَّلِ بِالدِّمآءِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمَهْتُوكِ الْخِبآءِ ... أَلسَّلامُ عَلى خامِسِ أَصْحابِ الْكِسْآءِ ... أَلسَّلامُ عَلى غَريبِ الْغُرَبآءِ ... أَلسَّلامُ عَلى شَهيدِ الشُّهَدآءِ ... أَلسَّلامُ عَلى قَتيلِ الاَْدْعِيآءِ ... أَلسَّلامُ عَلى ساكِنِ كَرْبَلآءَ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ بَكَتْهُ مَلائِكَةُ السَّمآءِ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ ذُرِّيَّتُهُ الاَْزْكِيآءُ ... أَلسَّلامُ عَلى يَعْسُوبِ الدّينِ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنازِلِ الْبَراهينِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الاَْئِمَّةِ السّاداتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْجُيُوبِ الْمُضَرَّجاتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الشِّفاهِ الذّابِلاتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى النُّفُوسِ الْمُصْطَلَماتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الاَْرْواحِ الْمُخْتَلَساتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الاَْجْسادِ الْعارِياتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْجُسُومِ الشّاحِباتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الدِّمآءِ السّآئِلاتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الاَْعْضآءِ الْمُقَطَّعاتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ ... أَلسَّلامُ عَلى حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْقَتيلِ الْمَظْلُومِ ... أَلسَّلامُ عَلى أَخيهِ الْمَسْمُومِ ... أَلسَّلامُ عَلى عَلِىّ الْكَبيرِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الرَّضيـعِ الصَّغيرِ ... أَلسَّلامُ عَـلَى الاَْبْدانِ السَّليبَةِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْعِتْرَةِ الْقَريبَةِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَدَّلينَ فِى الْفَلَواتِ ... أَلسَّلامُ عَلَى النّازِحينَ عَنِ الاَْوْطانِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمَدْفُونينَ بِلا أَكْفان ... أَلسَّلامُ عَلَى الرُّؤُوسِ الْمُفَرَّقَةِ عَنِ الاَْبْدانِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمُحْتَسِبِ الصّابِرِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمَظْلُومِ بِلا ناصِر ... أَلسَّلامُ عَلى ساكِنِ التُّرْبَةِ الزّاكِيَةِ ... أَلسَّلامُ عَلى صاحِبِ الْقُبَّةِ السّامِيَةِ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ طَهَّرَهُ الْجَليلُ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنِ افْتَـخَرَ بِهِ جَبْرَئيلُ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ ناغاهُ فِي الْمَهْدِ ميكآئيلُ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ نُكِثَتْ ذِمَّـتُهُ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ هُتِكَتْ حُرْمَتُهُ ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ اُريقَ بِالظُّـلْمِ دَمُهُ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمُغَسَّلِ بِدَمِ الْجِراحِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَـرَّعِ بِكَأْساتِ الرِّماحِ أَلسَّلامُ عَلَى الْمُضامِ الْمُسْتَباحِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمَنْحُورِ فِى الْوَرى ... أَلسَّلامُ عَلى مَنْ دَفَنَهُ أَهْـلُ الْقُرى ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمَقْطُوعِ الْوَتينِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْمُحامي بِلا مُعين ... أَلسَّلامُ عَلَى الشَّيْبِ الْخَضيبِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ التَّريبِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّليبِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضيبِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ ... أَلسَّلامُ عَلَى الاَْجْسامِ الْعارِيَةِ فِى الْفَلَواتِ ... تَنْـهَِشُهَا الذِّئابُ الْعادِياتُ ... وَ تَخْتَلِفُ إِلَيْهَا السِّباعُ الضّـارِياتُ ... أَلسَّلامُ عَلَيْك َ يا مَوْلاىَ وَ عَلَى الْمَلآ ئِكَةِ الْمُرَفْرِفينَ حَوْلَ قُبَّتِك ...

قلاده های طلا، یک 30نمایی سیاسی

چهارشنبه, ۹ فروردين ۱۳۹۱، ۰۳:۰۵ ب.ظ

قلاده های طلا، یک 30نمایی سیاسی

بررسی آثار هنری، که سینما نیز یکی از آنها محسوب می شود؛  کاری است بس دشوار، که نیاز به شناخت دقیق هنر در درجه اول و ثانیا اشراف بر ابعاد مختلف عواملِ موثر بر خلقِ اثرِ هنری دارد و صد البته اگر دو مورد فوق محقق شود، همواره باید به این روایت نورانی امیرمومنان نیز توجه داشت که حبّ شی یُعمی و یُصم.

سخن را از جایی شروع میکنم که لازمه ی پرداخت به هر فیلم و به طور کلی تر، هر اثر هنری می باشد و آن شناخت دقیقِ عواملِ موثر بر یک اثر هنری است. برای مثال در یک تابلوی هنری، شاید بتوان گفت تنها عامل اثر گذار شخص نقاش است که به تاثیر از محیط اطراف و نوع جهان بینی اش، نقش آنچه را از عالم می بیند بر چارچوب محدود بوم سفید می کشد. اما در عرصه فیلم سازی، دیگر نه با یک نفر و چند پارامتر اثرگذار، بلکه با مجموعه ای از عوامل و افراد موثر روبه رو هستیم که نقش هرکدام می تواند کلیت اثر را دست خوش تغییر کند.

با این حال با توجه به وضعیت نامطلوب حاکم در فضای نقد رسانه ها، که به جای نقدهای منصفانه و منطقی، بیش تر به غرض ورزی های شخصی و اِعمال سو نیات می پردازند، از بررسی تاریخچه کاری عوامل فیلم خودداری کرده و البته در همین ابتدا برائت خود را از اعمال وقحیانه ای چون فحاشی و ایجاد کمپ هایی ابراز تنفر از عوامل اجرایی فیلم اعلام میکنم و این قبیل کارها را مصداق عدم وجود روحیه نقادی و تحمل نظر مخالف دانسته و به خود و سایر دوستان یادآور می شوم؛ انجام اموری چون تحریم یک فیلم، بیش تر به فرو کردن انگشت در گوش نزدیک است تا به مصداق آیه مبارکه و بشّر عیادی الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه!

در این یادداشت مختصر، با فرض مطلع بودن خوانندگان گرامی، از پرداخت ماهیتی به مقوله سینما به عنوان جامعی از هنرها، چشم پوشی کرده و صرفا به بیان برخی نکات در باره فیلم قلاده های طلا می پردازیم و البته با توجه به اینکه این فیلم در حال اکران است؛ مسلما قصد بازگویی داستان فیلم را نخواهیم داشت. انشاالله پس از اکران فیلم در یادداشتی آن را دقیق تر بررسی می کنیم.

قلاده های طلا را می توان از دو جنبه بررسی کرد. نخست با یک نگاه مطلق گرا و ایده آل سنج، ساخته طالبی را با ساخته های روز سینمای جهان بسینجیم و سپس از منظری دیگر، فیلم را با نگاهی نسبی و واقع بینانه، در میان آثار موجود در سینمای فعلی مورد ارزیابی قرار دهیم.

از منظر اول، باید قلاده های طلا را با ژانرهای های پلیسی و معمایی روز جهان سنجید و البته واقعی بودن بسیاری از اتفاقات موجود در فیلم و جنبه سیاسی آن، شما را به اجبار به سمت ژانرهای سیاسی- مستند، سوق خواهد داد. داستان فیلم که در حقیقت شامل ایده کلی فیلم می باشد؛ با توجه به معمایی بودن داستان، از قوت قابل قبولی برخوردار است به گونه ای که مخاطب را تا لحظات پایانی فیلم در جستجویی کشف رمز داستان با خود همراه می کند. لازم به ذکر است در سینمای روز جهان، ساخت آثاری از این دست، دشوارترین نوع فیلمنامه نویسی را تشکیل می دهد؛ چراکه باید با اوج و فرودهای مناسب داستان و ایجاد تعادل و البته استفاده غیرافراطی از قوه وهم مخاطب، او را روی صندلی های سینما بنشاند.

از این حیث، به عقیده نگارنده فیلمنامه قلاده های طلا موفق بوده است، اگرچه عدم تناسب خانوداده فرد جاسوس با نحوه عملکرد او، کمی توی ذوق بیننده می زند و درک آن برای مخاطب ایرانی سنتی تا حدی سخت است اما روال سریع داستان موجب شده تا این مطلب زیاد به چشم مخاطب نیاید و باید گفت طالبی از عهده آن به خوبی برآمده است به  گونه ای که مخاطبی که برای اولین بار به تماشای فیلم می نشیند، به اجبار تا انتهای فیلم در جستجوی واقعیت معماها خواهد بود و همین امر موجب غفلت وی از بسیاری از نکات فیلم می شود تا قلاده های طلا به فیلمی مبدل گردد که تماشای دوباره آن حاوی نکاتی است که با دیدن یکباره میسر نمی شود!

اما از نگاه نقد نسبی، کافیست تا اطلاعی دست و پا شکسته از فیلم های تولیدی سینمای داخل داشته باشید تا در میان سیل آثار مبتذلی که برای دستیابی به فروش بیش تر، از تمسک به هیچ وسیله ای چشم پوشی نمی کنند، قلاده های طلا را در کنار یکی دو اثر انگشت شمار دیگر، جز استثناهای سینمای ایران بدانیم! باید گفت، سینما قبل از هرچیز یک هنر است. هنری که چه مقبول ما باشد و چه نباشد؛ جامعی است از سایر هنرها و هنر رسانه ایست برای رساندن فکر و عقیده. پس اگر سینما را به مثابه چاقوی تیزی برای ابراز عقاید و البته اثرگذاری بدانیم؛ مسلما این وسیله اگر در دست جراحی حاذق باشد جان می دهد و اگر دست نابلدی مغرض باشد؛ جان می گیرد. اما در سینمایی که درآمدسازی و شهرت طلبی، جایگزین پیشبرد آرمان های یک ملت شود؛ چاقوی تیز سینما، جان عقاید نسل جوان را خواهد گرفت و کار به جایی می رسد که سینماگر، برای جلب توجه مخاطب، از هر وسیله ناصوابی استفاده کرده و به جای شرمساری از استعمال شوخی های جنسی و رکیک در ساخته اش؛ با وقاحت خود را انسانی رکیک و متعلق به سینمایی سخیف می داند! همین می شود که سرتاپای سینما و تلویزیونمان مملو از آثاری است با ماهیتی فکاهی و هزل گونه؛ که لودگی را به جای طنز به خورد مخاطب مسلمانی می دهد که قرار است مشمول و عباد الرحمنی باشد که هم عن الغو معرضون اند؛ برای آشنایی بیش تر با وضعیت فعلی سینمای ایران شما را به یادداشت «زجری که از فجر میکشیم!» ارجاع می دهم و با مقدمه طرح شده چنین استنتاج می کنم که قلاده های طلا چه از حیث ساخت و موارد فنی سینما و چه از لحاظ قوت فیلمنامه و عقبه فکری و البته مستند، فاصله بسیاری با میانگین کیفی سینمای ایران دارد و نتیجتا در بیابان قحطی فیلم های سینمایی دارای فکر، قلاده های طلا نعمتی است برای سینمای ایران!

از دیگر نکاتی که درباب ساخته طالبی باید به آن اشاره کرد، غلبه وجه سینمایی ساخته بر وجه سیاسی آن است. به عبارت دیگر سازنده بیش از آنکه در پی نگاهی ابزارگونه به سینما برای ابراز عجولانه عقایدش باشد تا سیاست بازی های مرسوم جامعه را در غالب یک اثر سینمایی و البته به صورت شعارگونه مطرح کند، با شناخت ظرفیت های سینما و استفاده از اصل انتقال غیرمستقیم مفاهیم، در چارچوب یک داستان مستند، به مخاطب این اجازه را می دهد تا با رجوع به دانسته های پیشین خود، و با استفاده از قدرت عقل و منطقش، اسنتاجی واقعی از سینمایی قلاده های طلا پیدا کند. کاری که معمولا در سینمای ایران و حتی پرفروش ترین اثر سینمایی کشور به آن توجه نمی شود و غالبا سازنده در برابر پتانسیل عظیم سینما خود را گم کرده و با افراط و تفریط، دچار شعار زدگی می شود. قلاده های طلا با استفاده از یک داستان قوی بیش از آنکه یک سیاست بازی سینمایی باشد، یک اثر سینمایی سیاسی است!

اگر فیلم را توهمی از واقعیت بدانیم که بسته به هنر عوامل سازنده، تماشاچی در آن غرق می شود تا پیام های اصلی داستان را دریافت کند؛ طالبی با خلق داستای معمایی و مستند در همراه کردن تماشاچی با خود موفق بوده است. قطع یقین، فیلم برای ایجاد ارتباط با مخاطب خود، نیازمند جذابیت است. جذابیتی که بدون آن سینما و فیلمی تحقق نمی یابد و اصلا جذابیت، شرط لازم برای سینما است و ایجاد این جذابیت در سینما، بیش از هرچیز از نیازهای انسان بهره می گیرد اما برخلاف روال های معمول؛ طالبی، این جذابیت را نه از طریق تمسک به هر وسیله نامبارکی چون؛ لوده گری ها و پرخاشگری ها؛ بلکه با تحریک متعادل قوه وهمیه و تصویرپردازی قدرتمند، فراهم کرده است؛ آنچنانکه تماشاچی به راحتی همراه داستان شده و تا آخر، پا به پای شخصیت ها خود را درگیرِ این روایت واقعی می بیند.

باید گفت؛ اگر بپذیریم، جذابیت سینما از جانبی به داستان برمیگردد، از جانبی دیگر به تصویر و از جانب سوم به این ملغمه ای که از ترکیب داستان و تصویر پدید آمده و می تواند توهمی از واقعیت را ایجاد کند؛ طالبی اولا با روایت داستانی پلیسی، معمایی و مستند و ثانیا با بهره گیری از تصویربرداری باورپذیر و حرفه ای و نهایتا ترکیب هنرمندانه این دو، جذابیت اثر را صد چندان کرده است.

یکی دیگر از نکات قابل اهمیت قلاده های طلا، نگاه ماکروسکوپیک و از بالا به مسائلی می باشد که معمولا نگاه ما به آن ها نگاه خردی است. طالبی با نگاهی کلی به قضایای فتنه 88، خود را از درگیری با دعواهای سیاسی مرسوم و جناح بازی ها رها کرده و بیش تر فرصت طلبی جریان های مخالف نظام از مجاهد خلق گرفته تا سلطنت طلب و سازمان های جاسوسی انگلیس و حتی هم جنس بازان، را به صورت داستانی و مستند به تصویر کشیده است. این مطلب فرصت کافی را به مخطاب می دهد تا خارج از علقه های شخصی به گروه های خاص، نقش دشمنان قسم خورده کشورش را در جدیت عناد و بدخواهی بیش تر درک کند.

ساختار مستند گونه فیلم، اگرچه خالی از اعمال نظرهای شخصی سازنده نمی باشد اما، در کل نگاهی منصفانه به قضایای انتخابات 88 دارد. البته می توان این حق را به سازنده داد تا در ساخته خود برخی از دغدغه های اصلیش را بیان کند اما هرچه فیلم از تربیونی برای پخش شعارهای سازنده به سمت داستانی برای روایت غیرمستقیمِ مطلوب عوامل آن پیش برود؛ مسلما اثر درخورتری خواهد بود. با این حال با نگاهی نسبی نسبت سایر آثار سینمایی کشورمان، طالبی را می توان از حیث بیان موضوعات جناحی تا حد زیادی امین دانست، چه آنجا که راهپیمایی 25 خرداد را به تصویر می کشد و چه آنجا که همه معترضان را اغتشاش گر ندانسته و چهره آنان را سیاه نشان نمی دهد.

از دیگر نکات حائز اهمیت قلاده های طلا، شخصیت رسانه ای و اطلاعات سیاسی کارگردان است که موجب شده تا این داشته ها در ترکیب با وجهه سینمایی طالبی، منتج به پلان هایی به شدت سیاسی و البته سینمایی بشود که حاوی نکات قدرتمندی است. طالبی در برخی صحنه های فیلم، از حیث بیان غیرمستقیم و سینمایی عقایدش، در سطح سینمای روز جهان حاضر شده است. برای مثال گفتگوی سفیر انگلستان و مترجم تحت استخدام این سفارت، حاوی نکات فراوانی چون، اشاره به نفوذ و برنامه ریزی دشمن در دانشگاه ها، حوزه ها و خصوصا دانشجویان خارج از کشور و استعمار نوین انگلیس می باشد. اشاره سفیر به حجاب مترجم و اینکه حجاب را پرچم مسلمانان دانست، از دیگر نکات عمیق طرح شده در فیلم است. کارگردان برخلاف سایر آثاری که در مورد فتنه 88 ساخته شده، به خوبی از پس شلوغی اتفاقات و هیجانات بر آمده وبا یک ساخته منسج و هدفدار، نه تنها مخاطبش را بمباران شعاری نمی کند بلکه با روایت یک داستان رازآلود، او را به غرض اصلی خود که توجه دادن به دخالت دشمنان خارجی در کشور است؛ می رساند.

با این همه یکی از نکات قابل تامل در باب قلاده های طلا، عکس العمل های نامعقول شکل گرفته درباره آن است، از تحریم های علیه آن گرفته تا اهانت های ریز و درشت به بازیگران فیلم! به عقیده نگارنده با توجه به ماهیت بی منطق این قبیل کارها از طرف افرادی که خود را سردمداران آزادی می خوانند و حق ابتذال را جز حقوق ابتدایی هر خودشیفته ای می دانند؛ بیش از هرچیز نشات گرفته از ترس مقابله با آگاهی مردم است چراکه ساخته طالبی در شفاف سازی اتفاقات فتنه 88 بسیار موفق و قوی ظاهر شده است و صد البته افرادی که خود را از روشن شدن برخی مسائل متضرر می بینند از هر وسیله ای استفاده خواهند کرد تا به تخریب جبهه مقابل بپردازند و کار به جایی می رسد که یک رسانه خبری، با رسانه ای خواندن سازنده، وجه رسانه ای طالبی را نقطه ای منفی در کارنامه وی می داند، حال آنکه امرار معاش خود این افراد، از رسانه های در ظاهر رسانه است! و البته رسانه ای که صاحبان اصلی آن، در طی 33 از گذشت انقلاب اسلامی، همواره از رویارویی با جریان های دانشجویی واهمه داشته است، باید هم از همراهی دانشجویان با طلابی در هراس باشد! خلاصه آنکه، سردرگمی و عملکرد نامعقول و وقیح این دست افراد در برابر ساخته طالبی، نشان از موفقیت این اثر در ابراز عقاید سازنده و افشای ماهیت پلید برخی جریانات قلاده دار دارد.

در پایان باید گفت عدم جدیت در حمایت جریان های تاثیرگذار از ساخته های درون جبهه انقلاب اسلامی، قصرانی است نابخشودنی، که کم ترین نتیجه آن، دلسرد کردن افرادی است از جنس شیخ طادی ها و طالبی ها  تا  ساخته هایشان، صیدِ غفلت و تسامح جریان حزب الله شود. در شرایطی که جبهه جریان های منحرف، به شدت در چهره سازی افراد ناصلاح خود فعال است؛ سکوت و بیخیالی جریان های فرهنگی و سیاسی حزب الله، واقعا جای بسی تاسّف دارد. تاسّفی که مسلّما به راحتی جبران نمی شود و خدا می داند چه بر سر طالبی ها و حانمی کیاها و شیخ طادی ها خواهد آورد!

و خدا کند این سهل انگاری ها و غفلت ها، ما را مصداق صحابه ای نکند که امیرالمومنین خطاب به ایشان فرمود: به خدا قسم حاضرم ده نفر از شما را با یک از شامیان معاوضه کنم؛ که آنان بر باطل خود متّفق اند و شما بر مواضع حقّ خود متفرّقید!

و بگذریم که آن را که عیان است چه حاجت به بیان است و در خانه ی فهم اگر کس است؛ یک حرف بس است!

 

 

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۱/۰۱/۰۹
تربت

نظرات  (۱۷)

سلام
اول باید بگم دقت نظرتون واقعا قابل تحسینه
1.درمورد مستند بودن فیلم بنده به ادعای جناب طالبی مبنی بر مطالعه چندصد صفحه ای اسناد وزارت اطلاعات اعتماد کردم و الا بنده خودم به سندی دسترسی نداشتم نتیجتا تذکر شما رو وارد می دونم
2. در این مورد باید دقت کنیم که فیلم رو داریم با چی مقایسه می کنیم با فیلم های برگزیده جهان یا فیلم های موجود در سینمای خودمون. در مورد اینکه فیلم جایی برای تفکر مخاطب قرار میده یا نه با نظرتون مخالفم چون در ژانر پلیسی چنین موضوعی وجود نداره و به علاوه من عده خیلی زیادی رو دیدم که بعد از فیلم برداشت های مختلفی داشتند و ساعت ها سر این موضوع بحث کردند
3. یکبار دیگه مطالبی که اشاره کردید رو مرور کنید و یک مقایسه با اثار سینمای کشور داشته باشید متقاعد میشید که این موارد اصلا جز جذابیت های فیلم نیست و هیچ مانور خاصی روی اون ها داده نشده بلکه صرفا کدهایی بوده که با هدف به اون ها اشاره مختصری شده
4. بازهم همون مقایسه ی نسبی یا مطلق. نظرها متفاوته اما به نظر بنده مطالبی که در اون صحنه گفته میشه خیلی خیلی مهمه
5. متاسفانه وجود فضای توهین و اظهارنظرهای کیلویی به جای نقدمحترمانه و تخصصی بزرگ ترین مشکل سینما و کشور ماست جتی در مورد اثاری مثل فیلم های جناب فرهادی
6. نه تنها سینمای طالبی بلکه سینمای ایران دچار چنین مشکلی هست اما اینطور قضاوت مطلق واقعا قابل تامله
در اینجا قصدی ندارم به اثار خوب سینمای ایران اشاره کنم اما همین فیلم قلاده های طلا از حیث تکنیک ساخت و خصوصا داستان، واقعا جای دفاع داره. داستان پلیسی فیلم اگر خارج از جوهای سیاسی با اثاری مثل سریال پلیسی نیکیتا یا سریال معمایی فرینچ مقایسه بشه؛ واقعا از نظر جذابیت، پیچیدگی و خصوصا عنصر غافلگیری یک اثر قابل قبوله
مجددا از لحن مودبانه و دقیقتون تشکر میکنم
موفق باشید
چند نکته در مورد نقدتون :
1- انتهای پاراگرف هشتم، به مستند بودن عقبه فکری فیلم اشاره کردید؛ فیلم عمدتا در فضای اطلاعاتی رخ میدهد و شخصیت های مهم فیلم از اعضای اطلاعات هستند. پس چگونه می توان به راحتی راجع بع مستند بودن فیلم و داستان آن صحبت کرد؟ فضای اطلاعاتی کاملا بسته و طبقه بندی شده است. این حرف من دلیل بر رد داستان فیلم نیست، اما در مورد واقعیت رخ داده در جامعه و فاصله آن با داستان بیان شده در فیلم نمی توان قاطعانه سخن گفت ، مگر اینکه ...
2- پاراگراف نهم : قضیه کاملا به عکس است! یعنی اولا در همان یک چهارم ابتدایی فیلم کارگردان ، علت نامگذاری فیلم را بوضوح توضیح می دهد دست خود را رو میکند(انتقال مستقیم!). دیگر اینکه وقتی هیچ سوالی در پایان فیلم بدون پاسخ نمی ماند ، بدین معناست که کارگردان برای استنتاج و تفکر آتی مخاطب جایی را در نظر نگرفته است. و این وجه سیاسی فیلم را بر وجه سینمایی غلبه می دهد.
3- پاراگراف ده : طالبی هم از همان جذابیت ها استفاده کرده فقط در راستای اهداف سیاسی خود!! حضور زنانی در قایق تفریحی ؛ استفاده از شخص «ترنس» که در هنگام معرفی خود «بووووق» شنیدیم اما لب خوانی مخص بود؛ استفاده از زنان به عنوان اعضای مجاهدین، و ... همه از مواردی است که طالبی از آنها بهره برد؛ البته اگر میخواست میتوانست استفاده نکند!
4- پاراگراف 14 : به نظر من صحنه صحبت سفیر انگلستان بامترجم ، یکی دیگر از نقاط ضعف فیلم بود! بیان مستقیم ، آنهم به این وضوح (فقط زیرنویس نشد) خیلی خیلی برای یک فیلم غیر حرفه ای ، سطحی و سخیف بود.
5- در مقابل تحریم و تقبیح و توهینی که به این اثر شد با شما هم عقیده ام. و در کل فیلم بدی نیست!
6- نکته پایانی اینکه سینمای طالبی فاصله بسیار زیادی با سینمای دنیا دارد، نمیدانم این اثر را در حد کدامیک از آثار بزرگ سینمای جهان دانسته اید، لطفا معرفی کنید.
پاسخ:
پاسخ را در کامنت بعدی داده ام
جالبه نه؟!
تو نیم ساعت تمام پستای یه وبلاگو ورق بزنی.....

شنیدین میگن یه جا روح داره؟ مثلا اماکن زیارتی؟

وبلاگتون روح داره... حس داره... حال و هوا داره...
ما اولین کسانی بودیم که تو وزارت ارشاد فیلمو دیدیم و نقد کردیم...
با حضور خو آقای طالبی....
اما در مجموع نظرم اینه که لازم بود ساخت چنین فیلمی.......
پدر آمد
میوه دلش حسن رفت
نور دیده اش اختیار خدا حسین رفت
حضرت حیدر هم رفت
دم آخر اجازه گرفت
مادر هم رفت
حالا جمعشان ....

اگر مردی بیا و بخوان
نبشته ام بعد از این همه ننوشتن
نطقم باز شده است فاطمیه ای
مردش هستی بیا
نفس هم بیار
تحت الکساء ....
+
زخم طناب که درد ندارد
زخم زبان درد دارد مادر؟
دلت آمد مادر؟
پدر ندارد مادر ...
سلام
امضا
زائر
منم این فیلم رو دیدم
فیلم قابل توجهی ست لازمه که دوباره ببینم برای نقد مفید
ولی اونجا که به پایگاه بسیج و بسیجیای بیپناه حمله کرده بودند خیلی صحنه های مظلومانه ای بود . . .
کاش چشم و گوشمون باز باشه تا انتخابات بعدی دوباره خوابمون نبره
سال نو مبارک

سلام علیکم
" فرصت ناراحت کردن دیگران در هر روز صدها بار بدست میاید و فرصت خوشحال کردن دیگران در هر سال یک بار "
ما که سر در نمیاریم الحمدلله !!!
پاسخ:
الحمدلله !
من که ندیدمش هنوز...

*
التماس نور
پاسخ:
محتاج نور
سلام
متشکرم.
پاسخ:
خواهش میکنم
نظر سنجی در مورد رییس جمهور بعدی جمهوری اسلامی ایران در وبلاگ جبهه

http://shahadat4.blogfa.com

پاسخ:
!!!
سلام
امروز خوندم این رو. فیلم رو هنوز ندیدم ولی کلی نقد درباره ش خوندم!!!
موفق باشید.
پاسخ:
چه جالب :دی
صادقانه!
طولانی بود حوصله نکردم بخوانم!
اما ذخیره شد تا بعدا بخوانم!


یاعلی
پاسخ:
صدقتان شیرین بود
۰۹ فروردين ۹۱ ، ۱۵:۰۵ سید مهدی موسوی
جیگرتو بخورم، بعضی هاش درست شد مثل اینکه

دیگه آدم بخواد گیر بده باید به این چیزا گیر بده دیگه
سلام. نقد جالبی بود. خدا قوت
پاسخ:
البته بیش تر از نقد یه بررسی بود
۰۹ فروردين ۹۱ ، ۱۵:۰۵ سید مهدی موسوی
سلام. یاد نوشته های آوینی افتادم. قلمت نورباران. دم شما گرم.
البته نمی دونم چرا شماها (یعنی همتون)، متن هاتون را ادیت املایی نمی کنید، کشتید من را به خدا
سلام
به نکته ی بسیار دقیقی در باره قلاده ها اشاره کردی و اون اینکه قلاده های طلا یک فیلم خوب است و مزیتش هم همین است که یک فیلم است. به نظرم کمتر به این نکته توجه شده است.
حاجی جدیدا خیلی عرفان زده بالا
دعا بفرمایید
پاسخ:
محتاج دعا داداش

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی